Stwierdzenie nieważności uchwały; możliwość zmiany głosu przez właściciela; pełnomocnictwo do głosowania uchwały

Orzecznictwo sądów rejonowych, okręgowych i apelacyjnych.
Wiadomość
Autor
piotrusb
.
.
Posty: 4855
Rejestracja: 28-12-2009, 17:51

Stwierdzenie nieważności uchwały; możliwość zmiany głosu przez właściciela; pełnomocnictwo do głosowania uchwały

#1 Post autor: piotrusb » 04-12-2019, 14:55

Wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 23 września 2019 r., sygn. akt I C 1093/17.
Stosownie do treści art 25 ust 1 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. W świetle ust 1a w/w przepisu powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli lokali albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów.

Bez wątpienia powód jest właścicielem wyodrębnionego lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku, w którym działa przedmiotowa wspólnota, a zatem bez wątpienia posiada on legitymację czynną do wytoczenia przedmiotowego powództwa. Z powództwem swoim wystąpił on w dniu 29 maja 2017 roku, a zatem przed upływem terminu sześciotygodniowego określonego w art 25 ust 1a ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 (Dz.U.2015.1892 z późń zm.). Są zatem spełnione w.w przesłanki formalne niezbędne do podjęcia rozważań merytorycznych dotyczących zaskarżonej uchwały.

W tym jednak miejscu pojawia się jednak kwestia, która objęta jest drugim z żądań, tj. kwestia ustalenia istnienia w/w uchwały, bez wątpienia bowiem przesłanką obligatoryjną umożliwiającą uwzględnienie powództwa o uchylenie uchwały, jest w pierwszej kolejności ustalenie, iż uchwała została w ogóle przyjęta. Gdy bowiem Sąd ustali, iż uchwała nie została w ogóle w sposób ważny przyjęta powództwo o uchylenie uchwały podlega oddaleniu, a aktualizuje się roszczenie ewentualne. W tym zakresie roszczenie opiera się na treści art 189 k.p.c.. Zarówno co do uchwały bezwzględnie nieważnej, jak i nieistniejącej, każda osoba mająca w tym interes prawny może w dowolnym czasie wystąpić do sądu z powództwem o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego lub prawa na podstawie art. 189 k.p.c. (w przypadku wspólnoty z powództwem o ustalenie lub stwierdzenie nieistnienia albo jej nieważności) bądź też zgłosić zarzut nieistnienia albo nieważności uchwały w innym postępowaniu sądowym. Różnica między uchwałą bezwzględnie nieważną a nieistniejącą sprowadza się do tego, że w wypadku tej pierwszej z przyczyn merytorycznych bądź formalnych uchwała jest nieważna od samego początku, w drugim natomiast wypadku uchwale towarzyszą tak daleko idące uchybienia, że w ogóle nie można mówić o jej podjęciu. W orzecznictwie i literaturze wskazuje się wiele przykładów uchwał nieistniejących. Wśród nich można wymienić zwołanie zebrania właścicieli lokali bez zachowania wymaganej procedury, gdy wyniki głosowania zostały sfałszowane, zastosowano przymus fizyczny wobec członków wspólnoty, uchwała została podjęta nie na poważnie, zaprotokołowano uchwałę bez podjęcia głosowania albo treść uchwały jest niezrozumiała i nie można ustalić jej sensu w drodze wykładni. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 października 2017 roku sygn. akt V ACa 116/17 uchwały wspólnoty mieszkaniowej (właścicieli lokali) podjęte bez wymaganego kworum lub bez wymaganej prawem większości głosów uznać należy za uchwały nieistniejące. Zgodnie z art 23 ust 2 ustawy o własności lokali uchwały właścicieli lokali zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos. A zatem dla skutecznego przyjęcia uchwały wymagane jest zebranie głosów w liczbie przekraczającej 50%. Bez tego wyniku uchwała nie zostanie podjęta.

W sprawie niniejszej uchwała uzyskała 50,9149% poparcia. W tej sytuacji bardzo istotne jest rozważenie podnoszonych zarzutów związanych z ważnością głosów oddanych za jej przyjęciem, albowiem zanegowanie w zasadzie jednego z nich prowadzi do ustalenia, iż uchwały tej nie przyjęto. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej, bowiem część zarzutów powoda okazała się zasadna. Przede wszystkim niezasadnie przyjęto, iż osobami uprawnionymi do głosowania byli M. i J. K., a w zasadzie w ich imieniu J. K.. Jak ustalił Sąd w dacie oddawania przedmiotowego głosu nie byli oni już właścicielami lokalu znajdującego się w tej nieruchomości, a pełnomocnictwo udzielone im przez córkę K. K. (4) zostało już po dacie 11 maja 2017 roku, a zatem po oddaniu głosu. W tej sytuacji należy odliczyć przysługujący jej udział w wysokości 1,82%. Już powyższe pozwala przyjąć, iż do przyjęcia zaskarżonej uchwały w ogóle nie doszło. Jednakże dalej wskazać należy na sytuację M. M.. O ile zgodzić należy się z pozwaną, iż nie można przyjąć, że skutecznie odwołał on pełnomocnictwo udzielone wcześniej B. Ż., skoro uczynił to już po dacie oddania przez pełnomocnika głosu za przyjęciem uchwały i w dodatku nie doręczył tego oświadczenia pełnomocnikowi, o tyle istotne jest to, iż w dniu 7 maja 2017 roku, a zatem przed przyjęciem przedmiotowej uchwały skutecznie dokonał on zmiany swojego głosu i zagłosował „przeciw” uchwale. W przypadku głosowania w drodze indywidualnego zbierania głosów akt głosowania kończy się w momencie, kiedy uchwała zostanie skutecznie przyjęta. Dopóki zatem powyższe się nie stanie nie ma przeszkód do tego, aby właściciel zmienił swój głos, czy też głos oddany przez pełnomocnika. W sprawie niniejszej takich zmian było kilka. Istotne są jednakże dwie: zmiana dokonana przez M. M. w dniu 07 maja 2017 roku oraz zmiana dokonana przez M. P. (3) w dniu 4 maja 2017 roku. Przy czym w przypadku tej drugiej dokonana została ona w ten sposób, iż w.w najpierw głosowała przeciw tej uchwale, a następnie zagłosowała za. Wielkość jej udziału to 3,2053%. Zmiany głosów dokonane przez P. C., A. W. i D. N. nie miały wpływu na podjęcie w/w uchwały, bowiem nie zostało udowodnione, kiedy czynności te zostały dokonane. A tymczasem, jak wskazano wyżej mogły być dokonane do momentu, w którym nie nastąpiło przyjęcie uchwały, a zatem do 11 maja 2017 roku. W tym momencie wskazać należy na brak konsekwencji po stronie pozwanej, bowiem o ile wspólnota dopuściła zmianę głosu przez M. P. (3), z tym, że w „słusznym” kierunku, o tyle nie dopuściła zmiany głosu ze strony pozostałych współwłaścicieli, w szczególności M. M.. Jeżeli przyjąć, iż taka zmiana była niedopuszczalna to konsekwentnie należy odjąć od ilości głosów oddanych za przyjęciem przedmiotowej uchwały głos M. P. (3) tj. 3,2053%, a to również oznacza, iż uchwała nie uzyskała poparcia 50% głosów.

Wreszcie wskazać należy na treść pełnomocnictw przedłożonych przez B. Ż., M. W. i K. Ż.. Zmiana sposobu zarządu nieruchomością wspólną stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu i zgodnie z art. 98 k.c. do dokonania tego typu czynności niezbędne jest pełnomocnictwo rodzajowe. Jak zaś wskazuje się w orzecznictwie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 15 października 2002 r., II CKN 1479/00) pełnomocnictwo rodzajowe powinno określać rodzaj czynności prawnej objętej umocowaniem oraz jej przedmiot. Warunku tego nie spełnia ogólne stwierdzenie o upoważnieniu pełnomocnika do „reprezentowania mnie na zebraniach Wspólnoty (…) i podejmowania wszelkich uchwał w ramach ustawy o własności lokalu, z wyłączeniem prawa do sprzedaży lokalu będącego moją własnością". Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 lutego 2017 roku sygn. akt I ACa 2217/15 w takiej sytuacji art. 199 k.c. stosowany jest na podstawie art. 1 ust. 2 u.w.l. oraz w związku z art. 98 zd. drugie k.c. Pełnomocnictwo zatem winno obejmować określenie rodzaju czynności, w sprawie której głosowanie ma nastąpić. Skuteczne umocowanie do głosowania nad uchwałą wspólnoty mieszkaniowej w sprawie przekraczającej zakres zwykłego zarządu musi bądź określać sprawę, w jakiej uchwała ma zostać podjęta lub być tak sformułowane, aby przy użyciu reguł interpretacyjnych z art. 65 § 1 k.c. możliwe było sprecyzowanie, czego uchwała ma dotyczyć. Pełnomocnictwa, które w swej treści zawierają jedynie wskazanie, że uprawniają do głosowania nad uchwałami, a zatem odnoszą się do wszystkich uchwał, czyli do wszelkich czynności, jak również pełnomocnictwa ze wskazaniem uprawnienia do reprezentowania przed Wspólnotą Mieszkaniową (…) nie mogą być uznane za pełnomocnictwa rodzajowe. (…) Powyższa wada konsumuje jednocześnie wadę dotyczącą odwołania swojego głosu przez M. M.. Jednakże jeżeli od tego odejmiemy jeszcze głos oddany przez J. K. 1,82% to okazuje się, iż realnie uchwała ta uzyskała poparcie jedynie 33,3278% właścicieli lokali, a zatem nie została w ogóle skutecznie przyjęta i nie istnieje. W tej sytuacji zarzuty powoda dotyczące sposobu zbierania głosów i tego kto głosy te zbierał, aczkolwiek słuszne, to nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W tej sytuacji powództwo o uchylenie uchwały podlegało oddaleniu, bowiem uchwała ta nie została w ogóle przyjęta, a zasługiwało na uwzględnienie żądanie ustalenia nieistnienia tej uchwały, sformułowane jako roszczenie ewentualne.

Jeżeli chodzi o drugą z zaskarżonych uchwał to powód nie udowodnił tego, iż uchwała ta nie została skutecznie podjęta. W tej sytuacji należało przyjąć, iż jest to uchwała istniejąca. Jednakże uchwała ta podlegała uchyleniu, albowiem jest ona sprzeczna z prawem. Skoro właściciele nie dokonali skutecznie zmiany sposobu zarządu nieruchomością wspólną, bowiem uchwała dotycząca tego problemu nie istnieje, to nie mogli również skutecznie wybrać członków zarządu. Do czasu skutecznego podjęcia uchwały w trybie art. 18 ust 2a ustawy o własności lokali nie została w pozwanej wspólnocie dokonana zmiana sposobu sprawowania zarządu, nie powołano zarządu Wspólnoty. W tej sytuacji wybór członków organu nieistniejącego jest niedopuszczalny. Na taką interpretację w/w przepisów wskazał zresztą w sprawie niniejszej Sąd Apelacyjny w Łodzi w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2017 roku, a Sąd Okręgowy pogląd ten podziela. Skoro zatem tak, to powództwo główne w tym zakresie podlegało uwzględnieniu w całości.
http://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/ ... -09-23_001
piotrusb

Link:
BBcode:
HTML:
Schowaj odnośniki
Pokaż odnośniki do wpisu

ODPOWIEDZ
  • Podobne tematy
    Odpowiedzi
    Odsłony
    Ostatni post

Wróć do „Orzecznictwo sądów powszechnych”